Jarenlang was er alleen maar de vraag :"Waar ben je gebleven ?"
"Gaat het goed met je, is alles oké, hoe is nu je leven ?"
Ik wist niet meer wat ik zeggen moest.
Ieder antwoord bracht een nieuwe vraag.
Een vraag waarop ik het antwoord niet meer wist.

Elke dag denk ik terug aan die tijd, waar ben ik gebleven ?
Het gaat goed met me maar toch mis ik veel, wat is dan het leven ?
Het applaus is er allang niet meer.
Wil ik nu dit of wil ik dat.
Waar moet ik heen, een antwoord weet ik niet.

Geef me een kans en geef me de tijd, om dat te doen waar je van houdt.
Want zonder jou is er niet veel,
het is dan stil, zo eenzaam en koud.

Jarenlang was er alleen maar de vraag :"Waar ben je gebleven ?"
"Gaat het goed met je, is alles oké, hoe is nu je leven ?"
En m'n antwoord is m'n vraag aan jou.
Want ik ben er toch nog steeds voor jou.
'k Vergeet je niet, dus geef me nog een kans.

Geef me een kans en geef me de tijd, om dat te doen waar je van houdt.
Want zonder jouw is er niet veel,
het is dan stil, zo eenzaam en koud.

Geef me een kans en geef me de tijd, om dat te doen waar je van houdt.
Want zonder jou is er niet veel,
het is dan stil ...